Woordenlijst



ATEX

De ATEX-richtlijnen zijn bedoeld om de veiligheid in industriële omgevingen met explosiegevaar te vergroten. Met name op plaatsen waar brandbare gassen, dampen of stof kunnen voorkomen, moeten passende veiligheidsmaatregelen het risico op explosies tot een minimum beperken en zo zowel mensen als installaties beschermen tegen mogelijke schade en gevolgen.

ATEX en UL vergeleken

Voor explosiegevaarlijke zones gelden, afhankelijk van de regio, verschillende veiligheidsvoorschriften. In de Europese Unie vormt ATEX de bindende basis voor het gebruik van producten en bedrijfsmiddelen in Ex-zones. Op de Amerikaanse markt zijn de eisen daarentegen gebaseerd op de voorschriften van UL (Underwriters Laboratories) en de National Electrical Code (NEC).

Om producten zowel in Europa als in de VS te kunnen gebruiken, kiezen veel fabrikanten voor de juiste certificeringen voor beide markten.

Wat betekent ATEX?

ATEX verwijst naar Europese voorschriften inzake explosiebeveiliging. Deze voorschriften bevatten eisen voor apparaten, machines en beveiligingssystemen die in explosiegevaarlijke omgevingen worden gebruikt. Een overeenkomstige ATEX-markering geeft aan dat een product voldoet aan de eisen die gelden voor het beoogde gebruik ervan.

De term ATEX is afgeleid van het Franse„ATmosphères EXplosibles“en betekent „explosieve atmosferen“. Het doel van de voorschriften is het risico op explosies in industriële omgevingen te verminderen. Hieraan dragen onder meer technische beschermingsmaatregelen, de indeling van explosiegevaarlijke gebieden in zones en vastgestelde conformiteitsprocedures bij.

ATEX-richtlijnen voor explosiebeveiliging

In talrijke industriële en commerciële sectoren kunnen brandbare gassen, dampen of stofdeeltjes ontstaan. Wanneer deze stoffen in een bepaalde concentratie in contact komen met een ontstekingsbron, bestaat er explosiegevaar. Typische voorbeelden zijn lakwerkzaamheden, processen in de chemische industrie, de houtverwerking of het malen van graan.

Explosiebeveiliging heeft dan ook tot doel het ontstaan van explosieve atmosferen zoveel mogelijk te voorkomen, effectieve ontstekingsbronnen uit te sluiten en de mogelijke gevolgen van een explosie te beperken. Voor de veiligheid van producten en werkplekken in explosiegevaarlijke zones gelden binnen de EU de desbetreffende ATEX-voorschriften.

In verband met ATEX zijn met name twee Europese richtlijnen van belang:

ATEX-productrichtlijn 2014/34/EU – Deze richtlijn stelt de eisen vast voor apparatuur en beveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen. De nadruk ligt daarbij op de veiligheid van de producten en van de personen die ermee werken.

ATEX-richtlijn 1999/92/EG – Deze richtlijn is bedoeld voor werkgevers en bevat voorschriften ter bescherming van werknemers die op de werkplek gevaar kunnen lopen door explosieve atmosferen.

De oorspronkelijke ATEX-productrichtlijn 94/9/EG werd in 1994 aangenomen en later vervangen door Richtlijn 2014/34/EU. Met deze herziening vond een aanpassing plaats aan het Europese Nieuwe Wetgevingskader (New Legislative Framework, NLF). Hierdoor werden onder andere de eisen voor het in de handel brengen van dergelijke producten binnen de Europese interne markt verder geharmoniseerd.

ATEX-markering: eisen en betekenis

Apparaten, machines, bedrijfsmiddelen en beveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen en die onder de ATEX-productrichtlijn 2014/34/EU vallen, moeten aan bepaalde markeringseisen voldoen. Bovendien is een EU-conformiteitsverklaring vereist, waarin wordt bevestigd dat aan de geldende voorschriften wordt voldaan.

De etikettering moet de volgende gegevens bevatten:

  • Naam en adres van de fabrikant
  • CE-markering
  • Registratienummer van de betrokken aangewezen instantie, indien vereist
  • Type- of serienummer
  • Partijnummer, serienummer of fabricagenummer
  • Bouwjaar
  • Apparaatgroep en apparaatcategorie

Een belangrijk herkenningskenmerk is het Ex-symbool, dat aangeeft dat het apparaat bestemd is voor gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen. De ATEX-markering biedt bovendien belangrijke informatie over de gebruiksvoorwaarden en veiligheidskenmerken van een apparaat.

Hieronder vallen onder andere de apparatuurgroep, de apparatuurcategorie en gegevens over het type ontstekingsbeveiliging en, indien van toepassing, de temperatuurklasse. Aan de hand van deze informatie kan worden beoordeeld voor welke explosiegevaarlijke omgevingen of ATEX-zones een apparaat geschikt is.

Een belangrijk herkenningskenmerk is het Ex-symbool, dat aangeeft dat het apparaat bestemd is voor gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen. De ATEX-markering biedt bovendien belangrijke informatie over de gebruiksvoorwaarden en veiligheidskenmerken van een apparaat.

Hieronder vallen onder andere de apparatuurgroep, de apparatuurcategorie en gegevens over het type ontstekingsbeveiliging en, indien van toepassing, de temperatuurklasse. Aan de hand van deze informatie kan worden beoordeeld voor welke explosiegevaarlijke omgevingen of ATEX-zones een apparaat geschikt is.

ATEX-certificering: veiligheid in explosiegevaarlijke omgevingen

De ATEX-certificering speelt een belangrijke rol bij explosiebeveiliging. Deze bevestigt dat apparatuur en beveiligingssystemen voldoen aan de geldende veiligheidseisen van de ATEX-richtlijn en geschikt zijn voor het beoogde gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen. Hiermee moeten mogelijke explosierisico’s worden beperkt en moeten zowel mensen als installaties worden beschermd.

Welke apparaten vallen onder de ATEX-goedkeuring?

Apparatuur en beveiligingssystemen die bestemd zijn voor gebruik in explosiegevaarlijke omgevingen moeten voldoen aan de geldende eisen van de ATEX-richtlijn, voor zover zij binnen het toepassingsgebied daarvan vallen. Dit geldt met name voor apparatuur die een potentiële ontstekingsbron kan vormen. Explosiebeveiliging speelt bijvoorbeeld een belangrijke rol in de chemische industrie, de olie- en gassector, de voedselverwerkende industrie en de farmaceutische industrie.

De ATEX-eisen zijn daarbij niet uitsluitend beperkt tot elektrische apparatuur zoals schakelkasten, motoren of sensoren. Ook mechanische apparaten, beveiligingssystemen en bepaalde componenten kunnen hieronder vallen. Evenzo moeten veiligheidsrelevante besturings- en regelapparatuur aan de desbetreffende voorschriften voldoen, indien deze noodzakelijk zijn voor de explosiebeveiliging.

Welke eisen er precies gelden en of certificering door een aangewezen instantie noodzakelijk is, hangt onder andere af van de apparatuurgroep, de apparatuurcategorie en het beoogde toepassingsgebied.

ATEX-certificering: procedure en vereisten

Om ervoor te zorgen dat apparaten en beveiligingssystemen voldoen aan de eisen van de ATEX-richtlijn, moeten zij een vastgestelde conformiteitsbeoordelingsprocedure doorlopen. Welke keuringen en bewijsstukken vereist zijn, hangt onder andere af van de categorie van het apparaat en het beoogde toepassingsgebied.

De procedure omvat in hoofdzaak de volgende stappen:

Stap 1 – Risicobeoordeling en analyse van ontstekingsbronnen: Allereerst onderzoekt de fabrikant mogelijke explosierisico’s en brengt hij potentiële ontstekingsbronnen in kaart. Hiertoe behoren bijvoorbeeld elektrische vonken, hoge oppervlaktetemperaturen of elektrostatische ontladingen. Op basis hiervan worden passende beschermingsmaatregelen vastgesteld.

Stap 2 – Keuring en conformiteitsbeoordeling: Afhankelijk van de apparaatgroep en -categorie vindt een beoordeling plaats door de fabrikant of in samenwerking met een onafhankelijke, aangewezen instantie. Daarbij wordt gecontroleerd of het product aan de relevante veiligheidseisen voldoet.

Stap 3 – Opstellen van de technische documentatie: De fabrikant stelt alle benodigde documenten samen. Hiertoe behoren onder meer constructietekeningen, technische beschrijvingen, de resultaten van de risicobeoordeling, testrapporten en veiligheidsinstructies.

Stap 4 – Afgifte van de EU-conformiteitsverklaring: Zodra is aangetoond dat aan de geldende eisen is voldaan, stelt de fabrikant de EU-conformiteitsverklaring op. Hiermee bevestigt hij dat het product voldoet aan de relevante Europese voorschriften.

Stap 5 – ATEX-markering: Tot slot wordt het product voorzien van de voorgeschreven markeringen. Deze geven onder andere informatie over de apparatuurgroep, de apparatuurcategorie en de beoogde gebruiksomstandigheden in explosiegevaarlijke omgevingen.

ATEX-zones en hun classificatie

Voor een doeltreffende explosiebeveiliging worden explosiegevaarlijke zones ingedeeld volgens vastgestelde criteria. Deze classificatie helpt bij het inschatten van mogelijke gevaren en bij het selecteren van geschikte apparatuur en beschermingsmaatregelen. Van cruciaal belang zijn daarbij met name de indeling in Ex-zones, de explosiegroepen en de apparatuurgroepen en -categorieën. Deze geven inzicht in de betreffende gevaren en de eisen die aan de gebruikte bedrijfsmiddelen worden gesteld.

Overzicht van ATEX-apparaatgroepen en -categorieën

De ATEX-richtlijn maakt onderscheid tussen verschillende apparatuurgroepen en -categorieën om vast te stellen voor welke explosiegevaarlijke toepassingsgebieden en veiligheidseisen een apparaat geschikt is.

Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen twee groepen apparaten:

ATEX-apparatuurgroep I: Deze omvat apparatuur die bestemd is voor gebruik in mijnen en bijbehorende installaties waar gevaar bestaat door mijngas of brandbaar stof.

ATEX-apparatuurgroep II: Hieronder vallen apparaten voor explosiegevaarlijke omgevingen buiten de mijnbouw. Typische toepassingsgebieden zijn de chemische industrie, de olie- en gassector en de voedingsmiddelen- en farmaceutische industrie.

Daarnaast wordt er een indeling gemaakt in apparaatcategorieën, die het vereiste beschermingsniveau bepalen. Dit is afhankelijk van de gebruiksomstandigheden en de waarschijnlijkheid waarmee een explosieve atmosfeer kan ontstaan.

Voor apparatuurgroep I gelden de categorieën M1 en M2, terwijl apparaten van groep II worden ingedeeld in de categorieën 1, 2 of 3.

Apparaten van categorie 1 moeten een zeer hoog beschermingsniveau garanderen en zijn bestemd voor zones met een bijzonder hoog explosiegevaar. Categorie 2 biedt een hoog beschermingsniveau, terwijl categorie 3 is ontworpen voor zones waarin een explosieve atmosfeer tijdens normaal bedrijf slechts zelden en kortstondig voorkomt.


ATEX-zones: Indeling van explosiegevaarlijke zones


Naast het onderscheid naar apparatuurgroepen en categorieën speelt de indeling in ATEX-zones een belangrijke rol bij de explosiebeveiliging. Bepalend hierbij is hoe vaak en hoe lang een explosieve atmosfeer in een bepaald gebied kan voorkomen. Op basis hiervan worden de risico’s beoordeeld en worden passende beschermingsmaatregelen en geschikte apparatuur geselecteerd.

ATEX-zone 0 (gas) en zone 20 (stof)
In deze zones bestaat een bijzonder hoog explosiegevaar, aangezien er voortdurend, gedurende langere tijd of regelmatig een explosieve atmosfeer aanwezig is. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn in de binnenruimte van tanks met brandbare vloeistoffen of in delen van installaties waar zich regelmatig explosieve stofwolken vormen.

ATEX-zone 1 (gas) en zone 21 (stof)
Deze zones worden gekenmerkt door het feit dat er tijdens normaal bedrijf af en toe een explosieve atmosfeer kan ontstaan. Typische voorbeelden zijn de directe omgeving van afvulinstallaties voor brandbare vloeistoffen of bepaalde delen van installaties voor de verwerking van brandbaar stof.

ATEX-zone 2 (gas) en zone 22 (stof)
In deze zones is het ontstaan van een explosieve atmosfeer tijdens normaal bedrijf doorgaans niet te verwachten. Mocht deze zich toch voordoen, dan blijft deze doorgaans slechts korte tijd bestaan. Voorbeelden hiervan zijn bepaalde gebieden rondom gesloten installaties of in de omgeving van stofafzuigsystemen, waar explosieve mengsels van stoffen alleen bij storingen kunnen voorkomen.

ATEX en UL 1203: Eisen inzake explosiebeveiliging bij de bouw van schakelkasten

Bij de bouw van schakelkasten speelt explosiebeveiliging een belangrijke rol, met name wanneer elektrische installaties in explosiegevaarlijke omgevingen worden gebruikt. De ATEX-richtlijn stelt binnen de Europese Unie bindende veiligheidseisen vast die bedoeld zijn om het risico op explosies door elektrische apparatuur tot een minimum te beperken. Fabrikanten moeten er daarom voor zorgen dat zowel de gebruikte componenten als de gehele schakelkastoplossing aan de geldende eisen voldoen.

Voor de Amerikaanse markt gelden daarentegen de voorschriften van de National Electrical Code (NEC) en de bijbehorende UL-normen. Een belangrijke rol speelt daarbij de UL 1203, die eisen vaststelt voor explosieveilige en stofbestendige elektrische apparatuur voor bepaalde explosiegevaarlijke zones.

Hoewel ATEX en UL 1203 verschillende regelgevingen zijn, streven beide hetzelfde doel na: het waarborgen van een veilige werking van elektrische installaties in explosiegevaarlijke omgevingen en het beschermen van mensen en technische installaties tegen explosiegevaar.

NEC 505: Aanpassing aan de Europese normen inzake explosiebeveiliging

Met de NEC 505 is in de VS, als aanvulling op het bestaande Class/Division-systeem, een zone-indeling ingevoerd die is gebaseerd op het internationale concept voor explosiebeveiliging. Net als bij ATEX worden explosiegevaarlijke zones ingedeeld op basis van de frequentie en de duur van het voorkomen van een explosieve atmosfeer.

Bij de bouw van schakelkasten zijn naast de betreffende zone-indeling met name de geldende veiligheidseisen van doorslaggevend belang. Een belangrijke rol speelt daarbij de norm UL 1203, die specifieke eisen vaststelt voor explosieveilige en stofbestendige elektrische apparatuur voor bepaalde explosiegevaarlijke zones.


Conclusie: ATEX en het belang ervan voor explosiebeveiliging



De ATEX-richtlijnen vormen een belangrijke basis voor explosiebeveiliging binnen de Europese Unie. Zij definiëren veiligheidseisen voor apparatuur en beveiligingssystemen, evenals voor werkplekken in explosiegevaarlijke zones. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt tussen Ex-zones op basis van de frequentie en de duur van het voorkomen van explosieve atmosferen. Daarnaast worden apparaten ingedeeld in verschillende groepen en categorieën, die het vereiste beschermingsniveau bepalen. Producten die onder de ATEX-productrichtlijn vallen, moeten aan de desbetreffende eisen voldoen en voorzien zijn van de voorgeschreven markering. Het doel is om explosierisico’s tot een minimum te beperken en zowel mensen als installaties zo goed mogelijk te beschermen.